کشکولک من

یک نکته از هزاران: نکته نکته هایی از این طرف و آن طرف

یک نکته از هزاران: نکته نکته هایی از این طرف و آن طرف

هر اولی را پایانی است
مهم این است که چگونه آغازت را به پایان برسانی
اگر با هوالاول و الاخر ،در ظاهر و باطنت همراه باشی
امید عاقبت به خیری در تو میباشد
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا
بحق محمد و آله الطاهرین

این یک کُشَیکَل میباشد (یعنی مُصغَّر کشکول یا تو بگو همان کشکولک)
یکی از سنت های علمای گذشته ما نوشتن کشکول بوده است
که شاید معروفترین آن ها کشکول جناب شیخ بهایی علیه الرحمه است
در کشکول بیشتر سخنان و نکات زیبایی که از این طرف و آن طرف به دست می آمده نوشته می شده است
و کمتر در آن ها نوشته های خود صاحب کشکول وجود دارد
در این کشکولک هم سعی بر آن است که نوشته های بنده حتی الامکان وجود نداشته باشد
و نوشته های خود را در وبلاگی دیگر بارگذاری خواهم کرد

در مطلب قبلی گفته شد:

وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله در بستر بودند فرمودند:

أُتونی بِدَواةٍ و قرطاس أَکتُبْ لَکمُ کتاباً لَن تَضِلُّوا بَعَدهٌ اَبَداً.

قلم و کاغذ بیاورید تا (وصیت) نامه ای برای شما بنویسم که بعد از من هرگز گمراه نشوید.

در این بین آن شخص گفت :

إنَّ النیی غَلبَهُ الوَجَعُ و عنِدَکم کتابُ اللهِ؛ حَسْبُنا کتابُ الله

خوشه چین

در دهه آخر صفر سال 11 هجری پیامبر(صلی الله علیه و آله) بیمار شد. در حال بیماری، اُسامَه فرزند زید - آزاد شده پیامبر - را، که در آن زمان هجده ساله بود، به امیری لشکری گماشت که  به سمت شام رفته و با نصارای روم شرقی بجنگد. [1]

دستور فرمود که در آن لشکر، ابوبکر و عمر و ابوعبیده جرّاح سَعد بن عُباده و دیگر سران صحابه از مهاجر و انصار شرکت کنند، و تأکید فرمود که کسی از ایشان، از رفتن با آن لشکر، تخلّف نکند [2] .

خوشه چین

    چون که گلّه بازگردد از ورود    پس فتد آن بز که پیش‏آهنگ بود

گاهى به یک عقبگرد، اوضاع برمیگردد و پیشآهنگ، پسآهنگ میشود

یکى از اساتید ما که خداوند درجاتش را متعالى گرداند در درس به ‏عنوان نصیحت داستان شخصى را مطرح کرد، فرمود: وقتى او وارد مجلس شد، او را در بالاى مجلس نشاندند، خانه مزبور دو در داشت، آن در که بسته بود بالا محسوب مى ‏شد، و در ورودى که باز بود پایین شمرده مى‏ شد، هرگاه کسى وارد مى ‏شد وى را در بالا نشسته مى ‏دید، رندى در باز را بست، و در بسته را باز کرد، و این شخص به همین سادگى به قسمت پایین اتاق افتاد، پس آدم باید در چه رتبه ‏اى باشد که به این امور اعتبارى دل خوش کند

علامه حسن ‏زاده آملى

شرح فارسى الاسفار الاربعه

ج‏1 ؛ ص33


خوشه چین

امیرالمومنین ، امام علی علیه السلام ، عِدل قرآن است . بلکه حقیقتش متحد با تمام حقیقت قرآن است و این دو از هم امتیاز ندارند .

علی ترجمان القرآن است .

قرآن وجود کتبی و عترت علیهم السلام وجود عینی قرآن هستند . یعنی قرآن و عترت در یک منزلت هستند .

خوشه چین

رُویَ عن النبی صلی الله علیه و آله و سلّم أنّه قال :

أَعلَمُکُم بِنَفسِهِ أَعلَمُکُم بِرَبِّه


سایهء بزدان بود بندهء خدا

مردهء این عالم و زندهء خدا

کیف مَدَّ الظلّ نقش اولیاست

کو دلیل نور خورشید خداست

خوشه چین